Ola rapaces do século XIX. Eu son Carlos Casares. Nacín o 24 de agosto de 1941 e morrín o 9 de marzo de 2002 pola mañanciña. Quérovos cotar desde o mais ala que nun puíde contarvos.
En 1996 publiquei lolo anda en bicicleta en español e catalán
e fun escollido presidente do concello cultural
Eu vivín moito tempo no pobo alí creo que aprendín moitas cousas aínda me acordo cando lle tiña medo os autógrafos e os policías. A min me encantábanme os trens desde pequeniño aínda me acordo do primeiro tren que me deron, creo que desde aí empezou a miña obsesión polos trens. Eu quero que me recorde como un home tranquilo e tolerante, a min no me gustan as persoas que cren que unha persoa famosa bale mais que un outra.
No 1971 encontrei meu amor, nos conocimos nun tren que se dirixía a Santiago kristina berg e o casamento produciuse pouco despois de conocernos. 1975 ese ano publiquei os xoguetes para un tempo perdido es mesmo ano fixen o 25 aniversario da súa fundación.En 1996 publiquei lolo anda en bicicleta en español e catalán
e fun escollido presidente do concello cultural
Ola rapaces do século XXI,
ResponderEliminarEu son Carlos Casares. Nacín o 24 de agosto de 1941 e falecín o 9 de marzo de 2002 pola mañanciña. Quérovos contar dende o máis alá algunhas cousas.
Eu vivín moito tempo nunha vila en Xinzo de Limia, Ourense. Alí creo que aprendín moitas cousas. Aínda me lembro cando lle tiña medo ós policías. A min sempre me gustaron os trens dende pequeniño. Como me gustaba o primeiro tren que me de
ResponderEliminarron! Creo que desde aí empezou a miña obsesión polos trens. Ola rapaces do século XXI,
Eu son Carlos Casares. Nacín o 24 de agosto de 1941 e falecín o 9 de marzo de 2002 pola mañanciña. Quérovos contar dende o máis alá algunhas cousas.
Eu vivín moito tempo nunha vila en Xinzo de Limia, Ourense. Alí creo que aprendín moitas cousas. Aínda me lembro cando lle tiña medo ós policías. A min sempre me gustaron os trens dende pequeniño. Como me gustaba o primeiro tren que me de
Gustaríame que se me recorde como un home tranquilo e tolerante. Nunca me gustaron as persoas que cren que unha persoa famosa vale máis que outra.
No 1971 encontrei o meu amor. Coñecémonos nun tren que se dirixía a Santiago. Kristina Berg era o seu nome. O casamento produciuse pouco despois de coñecernos.
En1975 publiquei Xoguetes para un tempo perdido.
En 1996 publiquei Lolo anda en bicicleta en español e catalán e fun escollido presidente do Consello da Cultura Galega.